Dear Kaizen,

Heto na naman ako, sumusulat sa aking sarili, alam ko naman na gina-gawa ko lang to pag may pagkakataon sa buhay ko na nasasakatan ako ng sobra...

Tama nga sabi nila pag nagmahal ka dapat handa ka ding masaktan, pero di na kwento ng pagmamahal ang isusulat ko ngayun,.......

Kwento na ito ng isang dating pagmamahal na nauwi sa pagiging isang kapatid na turingan, na dumating sa pagmamahal sa isang kaibigang handa mong alalayan hangang sa huli....

Masakit isipin na ang taong itinuring mo ng di iba ay kaya kang pag salitaan, "na ala naman na akong responsibilidad sayo" Maikling salita, pero kumpleto ang detalye na babaun sa lahat ng sulok ng iyung utak at buong katauhan.

Apat na taon kang naging parte ng aking buhay... may masaya, malungkot, away, tampuhan at problema... 

Kala ko kilala na kita, kala ko magiging kaibigan na kita hangang sa  huli dahil naging parte kana ng aking pamilya... nun pala????......

hayyyy....... 

                                                                                   Nagmamahal,

                                                                                   Kaizen